The Traitor in Us (Kumosta ka Hudas?)

History has taught us how world leaders have risen and fallen in power. And behind every leader’s fall is a traitor. Traitors are always with us, and there is even a traitor within us. God has even forewarned his people of traitors in our midst, ”I am not referring to all of you; I know those I have chosen. But this is to fulfill the scripture: ‘He who shares my bread has lifted up his heel against me. (John 13:18)

‘Then Satan entered Judas, called Iscariot, one of the Twelve. And Judas went to the chief priests and the officers of the temple guard and discussed with them how he might betray Jesus. They were delighted and agreed to give him money. He consented, and watched for an opportunity to hand Jesus over to them when no crowd was present” (Luke 22: 3-6).

Jesus’ final moments with his disciples involve a farewell meal. As he celebrates the Passover and adds his own new elements to it, Jesus reveals that his work is modeled after that sacrifice. His humility is to mark the disciples’ own efforts to serve others. Their service will occur in the face of rejection, but service is still the disciple’s calling.Judas’s Plan to Betray Jesus (22:1-6)

The solution to the leaders’ desire to get Jesus is Judas, one of the disciples. Enlisting him in their scheme clears the way for Jesus’ arrest.

Jesus probably suffered no greater personal disappointment than Judas’s betrayal. Sometimes rejection and failure come from within the ranks of those who minister. Success is not guaranteed for those associated with Jesus. Yet such failure is always tragic. (IVP New Testament Commentary).

Kumusta Ka Hudas

Minsan ay may nabasa akong nakasulat sa isang jeepney, “God Knows Hudas not Pay.” Napatawa lang akong naiiling. Hanggang sa ngayon ay hindi pa rin nakakalimutan ng sangkatauhan ang ginawang pagtatraydor ni Judas Iscariote kay Hesu-Kristo. At nagpapatuloy din ang kataksilan at pagtataksil ng tao sa kapwa tao. Nakakalungkot nga lang at marami nang napahamak dahil lamang sa pagtataksil ang kataksilan ng iba sa kanilang kapwa maging ang mga pinakamalapit na tao sa kanilang buhay.

Karaniwang dahilan sa paghihiwalay ng mag-asawa ay ang kataksilan o pagtataksil ng bawat isa. Sabihin nang sumumpa pa sila sa altar na magmahalan ng tapat habang buhay ngunit nandiyan pa rin ang kiling na magtaksil sa bawat isa. At walang pinipili o sinasanto ang hangarin at kakayahang magtaksil. Wala ring pinipiling biktima ang pagtataksil o kataksilan.

Ganid sa kayaman, pagiimbot ng kapangyarihan at laman ang siyang nagtutulak sa bawat nilalang upang magtraydor sa kanya kapwa. Ngunit ang higit na kagimbal-gimbal na nagagawa ng isang tao ay ang magtaksil sa kanyang bayan. Hindi lang ordinaryong tao ang nakakagawa nito, sila pang hinirang ng mga tao na mamuno sa kanilang bansa. Nakakawa ang sestima ng ating pamahalaan, dahil lang sa pagtataksil ng mga pulitiko at opisyal ng bayan sa kanilang sinumpaang tungkulin ay lumaganap ang korapsiyon, pang-aagaw at pagmamalabis sa kapangyarihan at pangaalipin ng kapwa.

Walang krimen naisasampa laban sa mga malalaking isda ng pamahalaan na gumagawa ng katiwalian dahil sa pagtataksil ng mga iba. Ang pagpapabaya din ng tungkolin at pagkonsente sa mga katiwaliang pangkaraniwan na lang ginagawa ng ating mga pulitikong namumuno ay isa din sa mga uri ng pagtataksil sa bayan at sa kalooban ng Diyos.

Marahil ay naitatanong din natin sa ating mga sarili ang ganito, “ako ba ay nagtaksil o patuloy pa ring nagtataksil sa aking bayan?” Marahil ay naiiling din tayo kapag nabatid natin ang katotohanan. Nakakatakot lang isipin, sa pagtataksil maaring buhay mo ang kabayaran. Kung hindi man, ang apoy ng impierno para sa iyong kaluluwa.

Sa patuloy nating pagtataksil sa ating kapwa, sa ating bayan, at sa Diyos ay lalo lamang tayong nalulugmok sa pagkakasala at pagkawasak ng ating pagkatao. Masakit mang sabihin nananalamin tayo sa ating mga sarili, “kumusta ka Hudas?”